6929. Hadis
حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ حَفْصٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، قَالَ حَدَّثَنِي شَقِيقٌ، قَالَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ كَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم يَحْكِي نَبِيًّا مِنَ الأَنْبِيَاءِ ضَرَبَهُ قَوْمُهُ فَأَدْمَوْهُ، فَهْوَ يَمْسَحُ الدَّمَ عَنْ وَجْهِهِ وَيَقُولُ رَبِّ اغْفِرْ لِقَوْمِي، فَإِنَّهُمْ لاَ يَعْلَمُونَ.
Ömer b. Hafs bize tahdis etti, babam bize tahdis etti, A'meş bize tahdis etti. Dedi ki: Şakîk bana tahdis etti. Dedi ki: Abdullah (b. Mesud) şöyle dedi: Ben Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’e bakıyor gibiyim; O, Nebilerden bir nebiyi hikaye ediyordu (anlatıyordu). Kavmi onu dövmüş ve kanatmıştı. O ise yüzünden kanı siliyor ve: “Rabbim! Kavmimi bağışla, çünkü onlar bilmiyorlar” diyordu.