6931. Hadis
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ، قَالَ سَمِعْتُ يَحْيَى بْنَ سَعِيدٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، وَعَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ، أَنَّهُمَا أَتَيَا أَبَا سَعِيدٍ الْخُدْرِيَّ فَسَأَلاَهُ عَنِ الْحَرُورِيَّةِ، أَسَمِعْتَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم. قَالَ لاَ أَدْرِي مَا الْحَرُورِيَّةُ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " يَخْرُجُ فِي هَذِهِ الأُمَّةِ ـ وَلَمْ يَقُلْ مِنْهَا ـ قَوْمٌ تَحْقِرُونَ صَلاَتَكُمْ مَعَ صَلاَتِهِمْ، يَقْرَءُونَ الْقُرْآنَ لاَ يُجَاوِزُ حُلُوقَهُمْ ـ أَوْ حَنَاجِرَهُمْ ـ يَمْرُقُونَ مِنَ الدِّينِ مُرُوقَ السَّهْمِ مِنَ الرَّمِيَّةِ، فَيَنْظُرُ الرَّامِي إِلَى سَهْمِهِ إِلَى نَصْلِهِ إِلَى رِصَافِهِ، فَيَتَمَارَى فِي الْفُوقَةِ، هَلْ عَلِقَ بِهَا مِنَ الدَّمِ شَىْءٌ ".
Muhammed b. el-Müsenna bize tahdis etti, Abdulvehhab bize tahdis etti. Dedi ki: Yahya b. Said’i işittim. Dedi ki: Muhammed b. İbrahim bana haber verdi; Ebu Seleme ve Ata b. Yesâr’dan [naklederek]. İkisi Ebu Said el-Hudri’ye geldiler ve ona Harurîleri (Haricîleri) sordular: “Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’den (onlar hakkında bir şey) işittin mi?” Dediler. O da dedi ki: “Haruriyye nedir bilmiyorum. (Ancak) Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’i şöyle derken işittim: Bu ümmetin içinde —‘ümmetten’ demedi— bir topluluk çıkacaktır. (Öyle ibadet ederler ki) onların namazlarının yanında kendi namazınızı küçük görürsünüz. Kur'an okurlar, (fakat) boğazlarını —veya gırtlaklarını— geçmez. Okun avdan (delip) çıkması gibi dinden çıkarlar. Atıcı okuna, demirine (temrenine), sargısına (risâf) bakar; (sonra) kiriş takılan (yukarı) kısmında (fûka) tereddüt eder; acaba orada kandan bir şey takılmış mıdır (diye)?”