523. Hadis
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبَّادٌ ـ هُوَ ابْنُ عَبَّادٍ ـ عَنْ أَبِي جَمْرَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ قَدِمَ وَفْدُ عَبْدِ الْقَيْسِ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالُوا إِنَّا مِنْ هَذَا الْحَىِّ مِنْ رَبِيعَةَ، وَلَسْنَا نَصِلُ إِلَيْكَ إِلاَّ فِي الشَّهْرِ الْحَرَامِ، فَمُرْنَا بِشَىْءٍ نَأْخُذْهُ عَنْكَ، وَنَدْعُو إِلَيْهِ مَنْ وَرَاءَنَا. فَقَالَ " آمُرُكُمْ بِأَرْبَعٍ، وَأَنْهَاكُمْ عَنْ أَرْبَعٍ الإِيمَانِ بِاللَّهِ ـ ثُمَّ فَسَّرَهَا لَهُمْ شَهَادَةُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ، وَأَنِّي رَسُولُ اللَّهِ، وَإِقَامُ الصَّلاَةِ، وَإِيتَاءُ الزَّكَاةِ، وَأَنْ تُؤَدُّوا إِلَىَّ خُمُسَ مَا غَنِمْتُمْ، وَأَنْهَى عَنِ الدُّبَّاءِ وَالْحَنْتَمِ وَالْمُقَيَّرِ وَالنَّقِيرِ ".
Kuteybe b. Saîd bize tahdis etti, Abbâd (ki o İbn Abbâd’dır) bize tahdis etti; Ebû Cemre’den, o da İbn Abbâs’tan [naklen] (şöyle demiştir): Abdülkays heyeti Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem’in yanına geldiler ve: ‘Biz Rebîa kabilesinden olan şu topluluğuz. (Düşman kabileler nedeniyle) sana ancak haram ayda (eş-şehru’l-harâm) ulaşabiliyoruz. Bize öyle (özlü) şeyler emret ki onları senden öğrenelim ve geride bıraktığımız halkımızı da buna davet edelim.’ dediler. Bunun üzerine (Efendimiz): “Size dört şeyi emrediyor, dört şeyi de yasaklıyorum: Allah’a iman etmeyi —sonra bunu onlara şöyle açıkladı: Allah’tan başka ilah olmadığına ve benim Allah’ın Resulü olduğuma şehadet etmek, namazı kılmak, zekatı vermek ve kazandığınız ganimetin beşte birini (humus) ödemenizdir. Sizi; su kabağından (dubbâ), topraktan yapılmış testiden (hantem), ziftli kaptan (mukayyer) ve içi oyulmuş ağaç kütüğünden (nakîr) sakındırıyorum.” buyurdu.”