560. Hadis
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ سَعْدٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ الْحَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ، قَالَ قَدِمَ الْحَجَّاجُ فَسَأَلْنَا جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ فَقَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي الظُّهْرَ بِالْهَاجِرَةِ، وَالْعَصْرَ وَالشَّمْسُ نَقِيَّةٌ، وَالْمَغْرِبَ إِذَا وَجَبَتْ، وَالْعِشَاءَ أَحْيَانًا وَأَحْيَانًا، إِذَا رَآهُمُ اجْتَمَعُوا عَجَّلَ، وَإِذَا رَآهُمْ أَبْطَوْا أَخَّرَ، وَالصُّبْحَ كَانُوا ـ أَوْ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّيهَا بِغَلَسٍ.
Muhammed b. Beşşâr bize tahdis etti, dedi ki: Muhammed b. Ca’fer bize tahdis etti, dedi ki: Şu’be bize tahdis etti; Sa’d’dan (İbrâhim), o da Muhammed b. Amr b. el-Hasen b. Ali’den [naklen] (şöyle demiştir): “Haccâc (Medine’ye) gelmişti; biz de Câbir b. Abdullah’a (namaz vakitlerini) sorduk. Câbir şöyle dedi: ‘Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem öğle namazını gün ortasının en sıcak vaktinde (hâjira), ikindi namazını güneş (parlaklığını koruyup henüz) tertemiz (naqiyye) iken, akşam namazını ise (güneşin batı ufkunda) kaybolduğu (vecebet) anda kıldırırdı. Yatsı namazını (işâ) ise bazen (erkene), bazen (geç vakte) bırakırdı: İnsanların toplandığını gördüğü vakit (namazı) erkene alır, geciktiklerini gördüğü vakit ise (namazı) sonraya bırakırdı. Sabah namazını (subh) ise henüz ortalık karanlık iken (galas) kılarlardı —veya Nebi kıldırırdı—.’”