564. Hadis
حَدَّثَنَا عَبْدَانُ، قَالَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، قَالَ أَخْبَرَنَا يُونُسُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ سَالِمٌ أَخْبَرَنِي عَبْدُ اللَّهِ، قَالَ صَلَّى لَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَيْلَةً صَلاَةَ الْعِشَاءِ ـ وَهْىَ الَّتِي يَدْعُو النَّاسُ الْعَتَمَةَ ـ ثُمَّ انْصَرَفَ فَأَقْبَلَ عَلَيْنَا فَقَالَ " أَرَأَيْتُمْ لَيْلَتَكُمْ هَذِهِ فَإِنَّ رَأْسَ مِائَةِ سَنَةٍ مِنْهَا لاَ يَبْقَى مِمَّنْ هُوَ عَلَى ظَهْرِ الأَرْضِ أَحَدٌ ".
Abdân bize tahdis etti, dedi ki: Abdullah bize haber verdi, dedi ki: Yûnus bize haber verdi; Zührî’den, Sâlim’in bana haber verdiğine göre Abdullah [b. Ömer] (r.a.) şöyle demiştir: “Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem bir gece bize yatsı (işâ) namazını —ki insanların ‘ateme’ dediği namazdır— kıldırdı. Namazı bitirip (selam verince) bize döndü ve şöyle buyurdu: ‘Şu gecenizin (ehemmiyetini) görüyor musunuz? Şüphesiz bu geceden itibaren yüz sene geçtiğinde, (bugün) yer yüzünde olanlardan hiç kimse (hayatta) kalmayacaktır.’”