598. Hadis
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ هِشَامٍ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى ـ هُوَ ابْنُ أَبِي كَثِيرٍ ـ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ جَعَلَ عُمَرُ يَوْمَ الْخَنْدَقِ يَسُبُّ كُفَّارَهُمْ وَقَالَ مَا كِدْتُ أُصَلِّي الْعَصْرَ حَتَّى غَرَبَتْ. قَالَ فَنَزَلْنَا بُطْحَانَ، فَصَلَّى بَعْدَ مَا غَرَبَتِ الشَّمْسُ، ثُمَّ صَلَّى الْمَغْرِبَ.
Müsedded bize tahdis etti, dedi ki: Yahya bize tahdis etti; Hişâm’dan, [o da] dedi ki: Yahya —ki o İbn Ebî Kesîr’dir— bize tahdis etti; Ebû Seleme’den, o da Câbir’den (r.a.) [naklen] dedi ki: Hendek günü Ömer (r.a.) [Kureyş] kâfirlerine sövmeye başladı ve: “Güneş batana kadar ikindi namazını neredeyse kılamayacaktım!” dedi. [Câbir] dedi ki: Bunun üzerine Buthân [vadisine] indik. Güneş battıktan sonra [Resûlullah önce ikindiyi] kıldı, sonra da akşam namazını kıldı.