6979. Hadis
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي حُمَيْدٍ السَّاعِدِيِّ، قَالَ اسْتَعْمَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَجُلاً عَلَى صَدَقَاتِ بَنِي سُلَيْمٍ يُدْعَى ابْنَ اللُّتَبِيَّةِ، فَلَمَّا جَاءَ حَاسَبَهُ قَالَ هَذَا مَالُكُمْ وَهَذَا هَدِيَّةٌ. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " فَهَلاَّ جَلَسْتَ فِي بَيْتِ أَبِيكَ وَأُمِّكَ، حَتَّى تَأْتِيَكَ هَدِيَّتُكَ إِنْ كُنْتَ صَادِقًا ". ثُمَّ خَطَبَنَا فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ " أَمَّا بَعْدُ، فَإِنِّي أَسْتَعْمِلُ الرَّجُلَ مِنْكُمْ عَلَى الْعَمَلِ مِمَّا وَلاَّنِي اللَّهُ، فَيَأْتِي فَيَقُولُ هَذَا مَالُكُمْ وَهَذَا هَدِيَّةٌ أُهْدِيَتْ لِي. أَفَلاَ جَلَسَ فِي بَيْتِ أَبِيهِ وَأُمِّهِ حَتَّى تَأْتِيَهُ هَدِيَّتُهُ، وَاللَّهِ لاَ يَأْخُذُ أَحَدٌ مِنْكُمْ شَيْئًا بِغَيْرِ حَقِّهِ، إِلاَّ لَقِيَ اللَّهَ يَحْمِلُهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ، فَلأَعْرِفَنَّ أَحَدًا مِنْكُمْ لَقِيَ اللَّهَ يَحْمِلُ بَعِيرًا لَهُ رُغَاءٌ، أَوْ بَقَرَةً لَهَا خُوَارٌ، أَوْ شَاةً تَيْعَرُ ". ثُمَّ رَفَعَ يَدَهُ حَتَّى رُئِيَ بَيَاضُ إِبْطِهِ يَقُولُ " اللَّهُمَّ هَلْ بَلَّغْتُ ". بَصْرَ عَيْنِي وَسَمْعَ أُذُنِي.
Ubeyd b. İsmail bize tahdis etti, Ebu Usame bize tahdis etti; Hişam’dan; babasından; Ebu Humeyd es-Saidî’den [naklederek]. Dedi ki: Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem, İbnü'l-Lütbiyye denilen bir adamı Beni Süleym’in zekatlarını (toplamak) üzere görevlendirdi. (Adam) gelince (Resulullah) onu hesaba çekti. Adam: “Bu sizin malınız, bu da (bana verilen) hediyedir” dedi. Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem: “Eğer doğru söylüyorsan, babanın ve annenin evinde otursaydın da hediyen sana gelseydi ya!” buyurdu. Sonra bize hutbe verdi. Allah’a hamd ve sena etti, sonra şöyle buyurdu: “Amma bad! Ben sizden bir adamı, Allah’ın bana velayetini (yetkisini) verdiği işlerden birinde görevlendiriyorum. O geliyor ve: ‘Bu sizin malınız, bu da bana hediye edildi’ diyor. Babasının ve annesinin evinde otursaydı da hediyesi ona gelseydi ya! Vallahi sizden biri hakkı olmayan bir şeyi alırsa, ancak Kıyamet günü onu (boynunda) taşıyarak Allah’ın huzuruna çıkar. Sizden birini, Allah’ın huzuruna böğüren bir deve veya möğüren bir sığır yahut meleyen bir koyun taşır halde çıkmış olarak kesinlikle tanımayayım (görmeyeyim).” Sonra koltuk altının beyazlığı görülünceye kadar elini kaldırdı ve: “Allah’ım tebliğ ettim mi?” buyurdu. (Ebu Humeyd dedi ki): Gözüm gördü, kulağım işitti.