7224. Hadis
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَقَدْ هَمَمْتُ أَنْ آمُرَ بِحَطَبٍ يُحْتَطَبُ، ثُمَّ آمُرَ بِالصَّلاَةِ فَيُؤَذَّنَ لَهَا، ثُمَّ آمُرَ رَجُلاً فَيَؤُمَّ النَّاسَ، ثُمَّ أُخَالِفَ إِلَى رِجَالٍ فَأُحَرِّقَ عَلَيْهِمْ بُيُوتَهُمْ، وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَوْ يَعْلَمُ أَحَدُكُمْ أَنَّهُ يَجِدُ عَرْقًا سَمِينًا أَوْ مَرْمَاتَيْنِ حَسَنَتَيْنِ لَشَهِدَ الْعِشَاءَ ". قَالَ مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ قَالَ يُونُسُ قَالَ مُحَمَّدُ بْنُ سُلَيْمَانَ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مِرْمَاةٌ مَا بَيْنَ ظِلْفِ الشَّاةِ مِنَ اللَّحْمِ مِثْلُ مِنْسَاةٍ وَمِيضَاةٍ. الْمِيمُ مَخْفُوضَةٌ.
İsmail bize tahdis etti, Malik bana tahdis etti; Ebu’z-Zinad’dan; A’rec’den; Ebu Hureyre radıyallahu anh’tan [naklederek]. Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Nefsim elinde olan Allah’a yemin ederim ki; odun toplanılmasını emretmeyi, sonra namaz için ezan okunmasını emretmeyi, sonra bir adama emredip insanlara imam olmasını (sağlamayı), sonra da (cemaate gelmeyen) adamlara gidip evlerini üzerlerine yakmayı düşündüm. Nefsim elinde olan Allah’a yemin ederim ki; onlardan biri yağlı bir et parçası veya iki güzel koyun paçası bulacağını bilseydi mutlaka yatsı namazına gelirdi.” Muhammed b. Yusuf dedi ki: Yunus dedi ki: Muhammed b. Süleyman dedi ki: Ebu Abdullah (Buhari) dedi ki: Mirmat; koyunun tırnakları arasındaki ettir. Minse ve midat veznindedir. (Mirmat kelimesindeki) Mim harfi esrelidir.