7260. Hadis
وَحَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ، أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ، قَالَ بَيْنَمَا نَحْنُ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذْ قَامَ رَجُلٌ مِنَ الأَعْرَابِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ اقْضِ لِي بِكِتَابِ اللَّهِ. فَقَامَ خَصْمُهُ فَقَالَ صَدَقَ يَا رَسُولَ اللَّهِ، اقْضِ لَهُ بِكِتَابِ اللَّهِ، وَأْذَنْ لِي. فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " قُلْ ". فَقَالَ إِنَّ ابْنِي كَانَ عَسِيفًا عَلَى هَذَا ـ وَالْعَسِيفُ الأَجِيرُ ـ فَزَنَى بِامْرَأَتِهِ فَأَخْبَرُونِي أَنَّ عَلَى ابْنِي الرَّجْمَ، فَافْتَدَيْتُ مِنْهُ بِمِائَةٍ مِنَ الْغَنَمِ وَوَلِيدَةٍ، ثُمَّ سَأَلْتُ أَهْلَ الْعِلْمِ فَأَخْبَرُونِي أَنَّ عَلَى امْرَأَتِهِ الرَّجْمَ، وَأَنَّمَا عَلَى ابْنِي جَلْدُ مِائَةٍ وَتَغْرِيبُ عَامٍ. فَقَالَ " وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لأَقْضِيَنَّ بَيْنَكُمَا بِكِتَابِ اللَّهِ، أَمَّا الْوَلِيدَةُ وَالْغَنَمُ فَرُدُّوهَا، وَأَمَّا ابْنُكَ فَعَلَيْهِ جَلْدُ مِائَةٍ وَتَغْرِيبُ عَامٍ، وَأَمَّا أَنْتَ يَا أُنَيْسُ ـ لِرَجُلٍ مِنْ أَسْلَمَ ـ فَاغْدُ عَلَى امْرَأَةِ هَذَا، فَإِنِ اعْتَرَفَتْ فَارْجُمْهَا ". فَغَدَا عَلَيْهَا أُنَيْسٌ فَاعْتَرَفَتْ فَرَجَمَهَا.
Ve Ebu’l-Yeman bize tahdis etti, Şuayb bize haber verdi; Zühri’den. Ubeydullah b. Abdullah b. Utbe b. Mesud bana haber verdi ki; Ebu Hureyre şöyle demiştir: “Biz Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem’in yanında iken bedevilerden bir adam kalktı ve: ‘Ey Allah’ın Resulü! Benim için Allah’ın Kitabı ile hükmet’ dedi. Bunun üzerine hasmı kalktı ve: ‘Doğru söyledi ey Allah’ın Resulü! Onun lehine Allah’ın Kitabı ile hükmet ve bana izin ver’ dedi. Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem ona: ‘Söyle’ buyurdu. O (adam) dedi ki: ‘Benim oğlum bunun yanında asif (ücretli işçi) idi. Onun karısıyla zina etti. Bana oğluma recm gerektiğini haber verdiler. Ben de ondan (kurtulmak için) yüz koyun ve bir cariye fidye verdim. Sonra ilim ehline sordum. Onlar bana; kadına recm gerektiğini, oğluma ise ancak yüz değnek ve bir yıl sürgün (gerektiğini) haber verdiler.’ (Nebi) buyurdu ki: ‘Nefsim elinde olan Allah’a yemin ederim ki; aranızda mutlaka Allah’ın Kitabı ile hükmedeceğim. Cariye ve koyunlara gelince, onları geri verin (iade edin). Oğluna gelince, ona yüz değnek ve bir yıl sürgün vardır. Ve sen ey Üneys! –Eslem kabilesinden bir adama (dedi)– Bu adamın karısına git, eğer itiraf ederse onu recmet.’ Üneys kadına gitti, (kadın) itiraf etti, o da onu recmetti.”