7261. Hadis
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، حَدَّثَنَا ابْنُ الْمُنْكَدِرِ، قَالَ سَمِعْتُ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ نَدَبَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَوْمَ الْخَنْدَقِ فَانْتَدَبَ الزُّبَيْرُ، ثُمَّ نَدَبَهُمْ فَانْتَدَبَ الزُّبَيْرُ، ثُمَّ نَدَبَهُمْ فَانْتَدَبَ الزُّبَيْرُ فَقَالَ " لِكُلِّ نَبِيٍّ حَوَارِيٌّ وَحَوَارِيِّ الزُّبَيْرُ ". قَالَ سُفْيَانُ حَفِظْتُهُ مِنِ ابْنِ الْمُنْكَدِرِ. وَقَالَ لَهُ أَيُّوبُ يَا أَبَا بَكْرٍ حَدِّثْهُمْ عَنْ جَابِرٍ، فَإِنَّ الْقَوْمَ يُعْجِبُهُمْ أَنْ تُحَدِّثَهُمْ عَنْ جَابِرٍ. فَقَالَ فِي ذَلِكَ الْمَجْلِسِ سَمِعْتُ جَابِرًا فَتَابَعَ بَيْنَ أَحَادِيثَ سَمِعْتُ جِابِرًا، قُلْتُ لِسُفْيَانَ فَإِنَّ الثَّوْرِيَّ يَقُولُ يَوْمَ قُرَيْظَةَ فَقَالَ كَذَا حَفِظْتُهُ كَمَا أَنَّكَ جَالِسٌ يَوْمَ الْخَنْدَقِ. قَالَ سُفْيَانُ هُوَ يَوْمٌ وَاحِدٌ. وَتَبَسَّمَ سُفْيَانُ.
Ali b. Abdullah bize tahdis etti, Süfyan bize tahdis etti, İbnü’l-Münkedir bize tahdis etti. Dedi ki: Cabir b. Abdullah’ı işittim, dedi ki: “Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem Hendek günü (bir iş için ashabını) çağırdı, Zübeyr icabet etti (ileri atıldı). Sonra onları (yine) çağırdı, yine Zübeyr icabet etti. Sonra onları (tekrar) çağırdı, yine Zübeyr icabet etti. Bunun üzerine (Nebi) şöyle buyurdu: ‘Her peygamberin bir havarisi (yardımcısı) vardır, benim havarim de Zübeyr’dir.’” Süfyan dedi ki: Ben bunu İbnü’l-Münkedir’den (böyle) ezberledim. Eyyub ona: “Ey Ebu Bekir! Onlara Cabir’den tahdis et. Çünkü bu topluluğun hoşuna giden şey, senin onlara Cabir’den hadis aktarmandır” dedi. O da o mecliste: “Cabir’i işittim” dedi ve peş peşe “Cabir’i işittim” diyerek (birçok) hadisler zikretti. Ben Süfyan’a dedim ki: “Ama Sevri (bunun) ‘Kureyza günü’ (olduğunu) söylüyor?” (Süfyan) dedi ki: “Ben bunu senin oturduğun gibi aynen böyle ezberledim: ‘Hendek günü’ (diye).” Süfyan (devamla) dedi ki: “O (iki olay) bir gündür (aynı zamandadır).” Ve Süfyan gülümsedi.