7308. Hadis
حَدَّثَنَا عَبْدَانُ، أَخْبَرَنَا أَبُو حَمْزَةَ، سَمِعْتُ الأَعْمَشَ، قَالَ سَأَلْتُ أَبَا وَائِلٍ هَلْ شَهِدْتَ صِفِّينَ قَالَ نَعَمْ. فَسَمِعْتُ سَهْلَ بْنَ حُنَيْفٍ، يَقُولُ ح وَحَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، قَالَ قَالَ سَهْلُ بْنُ حُنَيْفٍ يَا أَيُّهَا النَّاسُ اتَّهِمُوا رَأْيَكُمْ عَلَى دِينِكُمْ، لَقَدْ رَأَيْتُنِي يَوْمَ أَبِي جَنْدَلٍ وَلَوْ أَسْتَطِيعُ أَنَّ أَرُدَّ أَمْرَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَرَدَدْتُهُ، وَمَا وَضَعْنَا سُيُوفَنَا عَلَى عَوَاتِقِنَا إِلَى أَمْرٍ يُفْظِعُنَا إِلاَّ أَسْهَلْنَ بِنَا إِلَى أَمْرٍ نَعْرِفُهُ غَيْرَ هَذَا الأَمْرِ. قَالَ وَقَالَ أَبُو وَائِلٍ شَهِدْتُ صِفِّينَ وَبِئْسَتْ صِفُّونَ.
Abdan bize tahdis etti, Ebu Hamza bize haber verdi, A’meş’i işittim, dedi ki: Ebu Vail’e sordum: “Sıffin (savaşına) katıldın mı?” Dedi ki: “Evet.” Sehl b. Huneyf’i şöyle derken işittim: (H) Ve Musa b. İsmail bize tahdis etti, Ebu Avane bize tahdis etti; A’meş’ten; Ebu Vail’den [naklederek]. Dedi ki: Sehl b. Huneyf şöyle dedi: “Ey insanlar! Dininiz konusunda kendi görüşünüzü itham edin (yetersiz bulun). Andolsun ki ben kendimi Ebu Cendel gününde (Hudeybiye’de) gördüm. Eğer Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem’in emrini reddetmeye gücüm yetseydi, mutlaka reddederdim. Biz, bizi korkutan hiçbir iş için kılıçlarımızı omuzlarımıza koymadık (kuşanmadık) ki; o kılıçlar bizi, bildiğimiz (daha kolay) bir işe ulaştırmış olmasın. Ancak bu iş (Sıffin savaşı) hariç.” (Ravi) dedi ki: Ebu Vail şöyle dedi: “Sıffin’e şahit oldum. Sıffin ne kötü idi!”