7328. Hadis
وَعَنْ هِشَامٍ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ عُمَرَ، أَرْسَلَ إِلَى عَائِشَةَ ائْذَنِي لِي أَنْ أُدْفَنَ مَعَ صَاحِبَىَّ فَقَالَتْ إِي وَاللَّهِ. قَالَ وَكَانَ الرَّجُلُ إِذَا أَرْسَلَ إِلَيْهَا مِنَ الصَّحَابَةِ قَالَتْ لاَ وَاللَّهِ لاَ أُوثِرُهُمْ بِأَحَدٍ أَبَدًا.
Ve Hişâm’dan; babasından [naklederek]: Ömer, Aişe’ye (haber) gönderdi (ve dedi ki): “İki arkadaşımla (Nebi ve Ebu Bekir ile) beraber defnedilmem için bana izin ver.” (Aişe): “Evet, vallahi” dedi. (Ravi) dedi ki: Sahabeden herhangi bir kişi ona (bu konuda) haber gönderse, (Aişe) derdi ki: “Hayır, vallahi! Asla onları kimseye tercih etmem.”