7369. Hadis
حَدَّثَنَا الأُوَيْسِيُّ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ، عَنْ صَالِحٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، حَدَّثَنِي عُرْوَةُ، وَابْنُ الْمُسَيَّبِ، وَعَلْقَمَةُ بْنُ وَقَّاصٍ، وَعُبَيْدُ اللَّهِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ حِينَ قَالَ لَهَا أَهْلُ الإِفْكِ قَالَتْ وَدَعَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ وَأُسَامَةَ بْنَ زَيْدٍ حِينَ اسْتَلْبَثَ الْوَحْىُ يَسْأَلُهُمَا، وَهْوَ يَسْتَشِيرُهُمَا فِي فِرَاقِ أَهْلِهِ، فَأَمَّا أُسَامَةُ فَأَشَارَ بِالَّذِي يَعْلَمُ مِنْ بَرَاءَةِ أَهْلِهِ، وَأَمَّا عَلِيٌّ فَقَالَ لَمْ يُضَيِّقِ اللَّهُ عَلَيْكَ، وَالنِّسَاءُ سِوَاهَا كَثِيرٌ، وَسَلِ الْجَارِيَةَ تَصْدُقْكَ. فَقَالَ " هَلْ رَأَيْتِ مِنْ شَىْءٍ يَرِيبُكِ ". قَالَتْ مَا رَأَيْتُ أَمْرًا أَكْثَرَ مِنْ أَنَّهَا جَارِيَةٌ حَدِيثَةُ السِّنِّ تَنَامُ عَنْ عَجِينِ أَهْلِهَا فَتَأْتِي الدَّاجِنُ فَتَأْكُلُهُ. فَقَامَ عَلَى الْمِنْبَرِ فَقَالَ " يَا مَعْشَرَ الْمُسْلِمِينَ مَنْ يَعْذِرُنِي مِنْ رَجُلٍ بَلَغَنِي أَذَاهُ فِي أَهْلِي، وَاللَّهِ مَا عَلِمْتُ عَلَى أَهْلِي إِلاَّ خَيْرًا ". فَذَكَرَ بَرَاءَةَ عَائِشَةَ. وَقَالَ أَبُو أُسَامَةَ عَنْ هِشَامٍ.
Uveysi bize tahdis etti. İbrahim bize tahdis etti. Salih'ten; [o da] İbn Şihab'dan [naklen]. Urve, İbnü'l-Müseyyeb, Alkame b. Vakkas ve Ubeydullah bana tahdis ettiler. Aişe radıyallahu anha'dan; İfk ehli ona [iftira] söyledikleri zaman... [Aişe] dedi ki: Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem, vahiy gecikince Ali b. Ebi Talib’i ve Usame b. Zeyd’i çağırdı; onlara soruyor ve ailesinden ayrılma konusunda onlarla istişare ediyordu. Usame, ailesinin beraatine dair bildiği şeyi işaret etti. Ali ise: “Allah seni darda bırakmamıştır, onun dışındaki kadınlar da çoktur. Hizmetçi kıza sor, sana doğruyu söyler,” dedi. [Resulullah hizmetçiye]: “Seni şüphelendiren bir şey gördün mü?” diye sordu. O da: “Genç yaşta bir kız olmasından başka bir şey görmedim; ailesinin hamurunu yoğururken uyuyakalır, sonra da evdeki hayvan (dâcin) gelip onu yer,” dedi. Bunun üzerine [Resulullah] minbere çıktı ve şöyle dedi: “Ey Müslümanlar topluluğu! Ailem hakkında eziyeti bana ulaşan o adama karşı kim beni mazur görür (bana yardım eder)? Vallahi ben ailem hakkında hayırdan başka bir şey bilmiyorum.” Böylece Aişe’nin beraatini zikretti. Ve Ebu Usame, Hişam’dan [böyle nakletti].