7387. Hadis
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سُلَيْمَانَ، حَدَّثَنِي ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي عَمْرٌو، عَنْ يَزِيدَ، عَنْ أَبِي الْخَيْرِ، سَمِعَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَمْرٍو، أَنَّ أَبَا بَكْرٍ الصِّدِّيقَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم يَا رَسُولَ اللَّهِ عَلِّمْنِي دُعَاءً أَدْعُو بِهِ فِي صَلاَتِي. قَالَ " قُلِ اللَّهُمَّ إِنِّي ظَلَمْتُ نَفْسِي ظُلْمًا كَثِيرًا، وَلاَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلاَّ أَنْتَ، فَاغْفِرْ لِي مِنْ عِنْدِكَ مَغْفِرَةً، إِنَّكَ أَنْتَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ ".
Yahya b. Süleyman bize tahdis etti. İbn Vehb bana tahdis etti. Amr bana haber verdi. Yezid'den; [o] Ebu'l-Hayr'dan [naklen]. O, Abdullah b. Amr'ı şöyle işitmiştir: Ebu Bekir es-Sıddık radıyallahu anh Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem'e: “Ey Allah’ın Resulü! Bana namazımda yapacağım bir dua öğret,” dedi. [Resulullah] buyurdu ki: “Şöyle de: Allahım! Şüphesiz ben nefsime çok zulmettim. Günahları ancak Sen bağışlarsın. Beni kendi katından bir mağfiretle bağışla. Şüphesiz Sen, Gafur’sun (çok bağışlayansın), Rahim’sin (çok merhamet edensin).”