7465. Hadis
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ،. وَحَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، حَدَّثَنِي أَخِي عَبْدُ الْحَمِيدِ، عَنْ سُلَيْمَانَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي عَتِيقٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ حُسَيْنٍ، أَنَّ حُسَيْنَ بْنَ عَلِيٍّ ـ عَلَيْهِمَا السَّلاَمُ ـ أَخْبَرَهُ أَنَّ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ أَخْبَرَهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم طَرَقَهُ وَفَاطِمَةَ بِنْتَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَيْلَةً فَقَالَ لَهُمْ " أَلاَ تُصَلُّونَ ". قَالَ عَلِيٌّ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّمَا أَنْفُسُنَا بِيَدِ اللَّهِ، فَإِذَا شَاءَ أَنْ يَبْعَثَنَا بَعَثَنَا، فَانْصَرَفَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حِينَ قُلْتُ ذَلِكَ، وَلَمْ يَرْجِعْ إِلَىَّ شَيْئًا، ثُمَّ سَمِعْتُهُ وَهْوَ مُدْبِرٌ يَضْرِبُ فَخِذَهُ وَيَقُولُ " {وَكَانَ الإِنْسَانُ أَكْثَرَ شَىْءٍ جَدَلاً}"
Ebu’l-Yeman bize tahdis etti. Şuayb bize haber verdi. Zühri'den [nakletti]. (İkinci senet): İsmail bize tahdis etti. Kardeşim Abdülhamid bana tahdis etti. Süleyman'dan; [o] Muhammed b. Ebi Atik'ten; [o] İbn Şihab'dan; [o] Ali b. Hüseyin'den [nakletti] ki; Hüseyin b. Ali aleyhimes-selam kendisine haber vermiş: Ali b. Ebi Talib (de kendilerine) haber vermiş: Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem bir gece kendisine ve Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem’in kızı Fatıma'ya uğramış (kapılarını çalmış) ve onlara: “Namaz kılmaz mısınız?” buyurmuş. Ali dedi ki: Ben: “Ey Allah'ın Resulü! Canlarımız ancak Allah’ın elindedir. O bizi uyandırmak (kaldırmak) dilediği zaman kaldırır,” dedim. Ben bunu söyleyince Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem geri döndü ve bana hiçbir cevap vermedi. Sonra O’nun, arkasını dönüp giderken elini uyluğuna vurduğunu ve: “{ وَكَانَ الإِنْسَانُ أَكْثَرَ شَىْءٍ جَدَلاً } ‘Zaten insan tartışmaya en çok düşkün olandır (varlıktır)’ (Kehf, 54)” dediğini işittim.