7484. Hadis
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ مَا غِرْتُ عَلَى امْرَأَةٍ مَا غِرْتُ عَلَى خَدِيجَةَ، وَلَقَدْ أَمَرَهُ رَبُّهُ أَنْ يُبَشِّرَهَا بِبَيْتٍ فِي الْجَنَّةِ.
Ubeyd b. İsmail bize tahdis etti. Ebu Üsame bize tahdis etti. Hişam'dan; [o] babasından; [o] Aişe radıyallahu anha'dan [nakletti]. O dedi ki: Ne bir kadını, Hatice'yi kıskandığım kadar kıskandım ne de —Resulullah onunla evlendiğinde bana anlattığı üzere— onu gördüm. Fakat Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem onu çokça anardı. Bazen bir koyun keser, sonra da onu parça parça eder ve Hatice'nin dostlarına (arkadaşlarına) gönderirdi. Bazen ben O'na: “Sanki dünyada Hatice'den başka kadın yokmuş gibi (davranıyorsun)!” derdim. O da: “Şüphesiz o şöyleydi, o böyleydi (diye ööver) ve benim ondan çocuğum vardı,” derdi. İsmail b. Halil, Ubeyd'den; [o] Hişam'dan; [o] babasından şunu da rivayet etti: Ve Aişe radıyallahu anha dedi ki: Rabbi ona (Resulullah'a), Hatice'yi Cennette (inciden) bir evle müjdelemesini emretmişti.