7493. Hadis
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنْ هَمَّامٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " بَيْنَمَا أَيُّوبُ يَغْتَسِلُ عُرْيَانًا خَرَّ عَلَيْهِ رِجْلُ جَرَادٍ مِنْ ذَهَبٍ فَجَعَلَ يَحْثِي فِي ثَوْبِهِ، فَنَادَى رَبُّهُ يَا أَيُّوبُ أَلَمْ أَكُنْ أَغْنَيْتُكَ عَمَّا تَرَى قَالَ بَلَى يَا رَبِّ وَلَكِنْ لاَ غِنَى بِي عَنْ بَرَكَتِكَ ".
Abdullah b. Muhammed bize tahdis etti. Abdürrezzak bize tahdis etti. Ma'mer bize haber verdi. Hemmam'dan; [o] Ebu Hureyre'den; [o] Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem'den [nakletti], buyurdu ki: “Eyyub (peygamber) çıplak yıkanırken üzerine altından (yapılmış) bir çekirge (sürüsü) düştü. O da hemen onları elbisesine toplamaya başladı. Rabbi ona seslendi: ‘Ey Eyyub! Ben seni bu gördüğün şeylerden müstağni kılmadım mı (zengin etmedim mi)?’ Eyyub dedi ki: ‘Evet (ettim) Ya Rabbi! Fakat ben Senin bereketinden müstağni kalamam (Senin bereketine doyum olmaz).’”