142_3. Hadis
وَحَدَّثَنِي الْقَاسِمُ بْنُ زَكَرِيَّاءَ، حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ، - يَعْنِي الْجُعْفِيَّ - عَنْ زَائِدَةَ، عَنْ هِشَامٍ، قَالَ قَالَ الْحَسَنُ كُنَّا عِنْدَ مَعْقِلِ بْنِ يَسَارٍ نَعُودُهُ فَجَاءَ عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ زِيَادٍ فَقَالَ لَهُ مَعْقِلٌ إِنِّي سَأُحَدِّثُكَ حَدِيثًا سَمِعْتُهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ ذَكَرَ بِمَعْنَى حَدِيثِهِمَا .
Kasım b. Zekeriya bana tahdis etti. Hüseyin —yani el-Cu'fî— bize tahdis etti. Zâide'den; [o] Hişam'dan [naklen]. Hasan dedi ki: “Biz Ma'kıl b. Yesar'ı ziyarete gitmiştik; Ubeydullah b. Ziyad geldi. Ma'kıl ona: ‘Ben sana Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem'den işittiğim bir hadis tahdis edeceğim,’ dedi.” Sonra [ravî] önceki iki hadis manasında nakletti.