161_2. Hadis
وَحَدَّثَنِي عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ شُعَيْبِ بْنِ اللَّيْثِ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ جَدِّي، قَالَ حَدَّثَنِي عُقَيْلُ بْنُ خَالِدٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا سَلَمَةَ بْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، يَقُولُ أَخْبَرَنِي جَابِرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّهُ سَمِعَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " ثُمَّ فَتَرَ الْوَحْىُ عَنِّي فَتْرَةً فَبَيْنَا أَنَا أَمْشِي " ثُمَّ ذَكَرَ مِثْلَ حَدِيثِ يُونُسَ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ " فَجُثِثْتُ مِنْهُ فَرَقًا حَتَّى هَوَيْتُ إِلَى الأَرْضِ " . قَالَ وَقَالَ أَبُو سَلَمَةَ وَالرُّجْزُ الأَوْثَانُ قَالَ ثُمَّ حَمِيَ الْوَحْىُ بَعْدُ وَتَتَابَعَ
Abdülmelik b. Şuayb b. el-Leys bana tahdis etti. [O] dedi ki: Babam bana tahdis etti. Dedemden; [o] Akil b. Halid'den [naklen]. İbn Şihab'dan; [o] dedi ki: Ebu Seleme b. Abdurrahman'ı şöyle derken işitdim: Cabir b. Abdullah bana haber verdi ki; Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem'i şöyle buyurken işitmiştir: “Sonra vahiy bir süre benden kesildi. Ben yolda yürürken...” Sonra Yunus'un hadisi gibi zikretti. Ancak o [rivayetinde]: “Ondan korkuyla dehşete düştüm [cüsis-tü], hatta yere yıkıldım,” dedi. [Ravi] dedi ki: Ebu Seleme de: “Rücz, putlardır,” dedi. [Resulullah] dedi ki: “Sonra vahiy şiddetlendi [hamiye] ve peş peşe gelmeye başladı.”