162_3. Hadis
حَدَّثَنَا شَيْبَانُ بْنُ فَرُّوخَ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، حَدَّثَنَا ثَابِتٌ الْبُنَانِيُّ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَتَاهُ جِبْرِيلُ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ يَلْعَبُ مَعَ الْغِلْمَانِ فَأَخَذَهُ فَصَرَعَهُ فَشَقَّ عَنْ قَلْبِهِ فَاسْتَخْرَجَ الْقَلْبَ فَاسْتَخْرَجَ مِنْهُ عَلَقَةً فَقَالَ هَذَا حَظُّ الشَّيْطَانِ مِنْكَ . ثُمَّ غَسَلَهُ فِي طَسْتٍ مِنْ ذَهَبٍ بِمَاءِ زَمْزَمَ ثُمَّ لأَمَهُ ثُمَّ أَعَادَهُ فِي مَكَانِهِ وَجَاءَ الْغِلْمَانُ يَسْعَوْنَ إِلَى أُمِّهِ - يَعْنِي ظِئْرَهُ - فَقَالُوا إِنَّ مُحَمَّدًا قَدْ قُتِلَ . فَاسْتَقْبَلُوهُ وَهُوَ مُنْتَقَعُ اللَّوْنِ . قَالَ أَنَسٌ وَقَدْ كُنْتُ أَرَى أَثَرَ ذَلِكَ الْمِخْيَطِ فِي صَدْرِهِ .
Şeyban b. Ferrûh bize tahdis etti. Hammad b. Seleme bize tahdis etti. Sabit el-Bünani bize tahdis etti. Enes b. Malik’ten [nakletti] ki: Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem çocuklarla oynarken Cebrail sallallâhu aleyhi ve sellem O’na geldi. O’nu tutup yere yatırdı ve kalbini yardı. Kalbini çıkarıp içinden bir pıhtı [alaka] aldı ve: “Bu, şeytanın sendeki nasibidir [payıdır],” dedi. Sonra [kalbi] altın bir tas içinde Zemzem suyu ile yıkadı, sonra da dikip [birleştirip] yerine koydu. Çocuklar koşarak annesine —yani süt annesine— gittiler ve: “Muhammed öldürüldü!” dediler. [İnsanlar] O’na doğru geldiklerinde, O’nun rengi solmuş [sararmış] bir haldeydi. Enes dedi ki: “Ben göğsündeki o dikiş izini görürdüm.”