185_1. Hadis
وَحَدَّثَنِي نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيُّ، حَدَّثَنَا بِشْرٌ، - يَعْنِي ابْنَ الْمُفَضَّلِ - عَنْ أَبِي مَسْلَمَةَ، عَنْ أَبِي نَضْرَةَ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَمَّا أَهْلُ النَّارِ الَّذِينَ هُمْ أَهْلُهَا فَإِنَّهُمْ لاَ يَمُوتُونَ فِيهَا وَلاَ يَحْيَوْنَ وَلَكِنْ نَاسٌ أَصَابَتْهُمُ النَّارُ بِذُنُوبِهِمْ - أَوْ قَالَ بِخَطَايَاهُمْ - فَأَمَاتَهُمْ إِمَاتَةً حَتَّى إِذَا كَانُوا فَحْمًا أُذِنَ بِالشَّفَاعَةِ فَجِيءَ بِهِمْ ضَبَائِرَ ضَبَائِرَ فَبُثُّوا عَلَى أَنْهَارِ الْجَنَّةِ ثُمَّ قِيلَ يَا أَهْلَ الْجَنَّةِ أَفِيضُوا عَلَيْهِمْ . فَيَنْبُتُونَ نَبَاتَ الْحِبَّةِ تَكُونُ فِي حَمِيلِ السَّيْلِ " . فَقَالَ رَجُلٌ مِنَ الْقَوْمِ كَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَدْ كَانَ بِالْبَادِيَةِ .
Nasr b. Ali el-Cahdami bana tahdis etti. Bişr —yani İbnü'l-Mufaddal— bize tahdis etti. Ebu Mesleme'den; [o] Ebu Nadra'dan; [o da] Ebu Said'den [nakletti]. O dedi ki: Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Ateş ehli olan [orada kalacak] kimselere gelince; onlar orada ne ölürler ne de yaşarlar. Lakin günahları —veya hataları— sebebiyle ateşe giren [bazı] insanlar vardır ki; [ateş] onları bir nevi öldürür. Nihayet kömür haline geldiklerinde şefaate izin verilir. Onlar bölük bölük [zabâir] getirilir ve Cennet nehirlerinin kenarlarına yayılırlar. Sonra: ‘Ey Cennet ehli! Onların üzerine [su] dökün!’ denilir. Bunun üzerine onlar, sel uğrağında [akıntısında] biten tohumlar gibi yeniden biterler.” Topluluktan bir adam: “Sanki Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem çölde [hayvan] otlatmış gibisin [bu ne güzel tasvir]!” dedi.