191_4. Hadis
حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ الشَّاعِرِ، حَدَّثَنَا أَبُو أَحْمَدَ الزُّبَيْرِيُّ، حَدَّثَنَا قَيْسُ بْنُ سُلَيْمٍ الْعَنْبَرِيُّ، قَالَ حَدَّثَنِي يَزِيدُ الْفَقِيرُ، حَدَّثَنَا جَابِرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ قَوْمًا يُخْرَجُونَ مِنَ النَّارِ يَحْتَرِقُونَ فِيهَا إِلاَّ دَارَاتِ وُجُوهِهِمْ حَتَّى يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ " .
Haccac b. eş-Şair bize tahdis etti. Ebu Ahmed ez-Zübeyri bize tahdis etti. Kays b. Süleym el-Anberi bize tahdis etti. [O] dedi ki: Yezid el-Fakir bana tahdis etti. Cabir b. Abdullah bize tahdis etti [ve] dedi ki: Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Şüphesiz bir kavim, yüzlerinin yuvarlakları [dârât] hariç [her yerleri] ateşten yanmış bir halde oradan çıkarılırlar; nihayet Cennet’e girerler.”