199_2. Hadis
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ عُمَارَةَ، - وَهُوَ ابْنُ الْقَعْقَاعِ - عَنْ أَبِي زُرْعَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لِكُلِّ نَبِيٍّ دَعْوَةٌ مُسْتَجَابَةٌ يَدْعُو بِهَا فَيُسْتَجَابُ لَهُ فَيُؤْتَاهَا وَإِنِّي اخْتَبَأْتُ دَعْوَتِي شَفَاعَةً لأُمَّتِي يَوْمَ الْقِيَامَةِ " .
Kuteybe b. Said bize tahdis etti. Cerir bize tahdis etti. Umara’dan —ki o İbnü'l-Ka'ka'dır—; [o] Ebu Zür'a'dan; [o da] Ebu Hureyre'den [nakletti]. O dedi ki: Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Her nebinin kabul olan [müstecab] bir duası vardır ki; o duayı yapar, kendisine icabet edilir ve o [istediği] verilir. Ben ise duamı, Kıyamet günü ümmetime şefaat etmek üzere sakladım.”