200_1. Hadis
حَدَّثَنِي أَبُو غَسَّانَ الْمِسْمَعِيُّ، وَمُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَابْنُ، بَشَّارٍ حَدَّثَانَا - وَاللَّفْظُ، لأَبِي غَسَّانَ - قَالُوا حَدَّثَنَا مُعَاذٌ، - يَعْنُونَ ابْنَ هِشَامٍ - قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ قَتَادَةَ، حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ، أَنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لِكُلِّ نَبِيٍّ دَعْوَةٌ دَعَاهَا لأُمَّتِهِ وَإِنِّي اخْتَبَأْتُ دَعْوَتِي شَفَاعَةً لأُمَّتِي يَوْمَ الْقِيَامَةِ " .
Ebu Gassan el-Mismei, Muhammed b. el-Müsenna ve İbn Beşşar bize tahdis etti. —Lafız Ebu Gassan’a aittir.— Hepsi: Muaz —yani İbn Hişam— bize tahdis etti; [o] dedi ki: Babam bana tahdis etti. Katade'den; [o] Enes b. Malik’ten [nakletti] ki: Allah’ın Nebisi sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Her nebinin, ümmeti için yaptığı [mutlaka kabul olan] bir duası vardır. Ben ise duamı, Kıyamet günü ümmetime şefaat etmek üzere sakladım.”