205. Hadis
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، وَيُونُسُ بْنُ بُكَيْرٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ لَمَّا نَزَلَتْ { وَأَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الأَقْرَبِينَ} قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى الصَّفَا فَقَالَ " يَا فَاطِمَةَ بِنْتَ مُحَمَّدٍ يَا صَفِيَّةُ بِنْتَ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ يَا بَنِي عَبْدِ الْمُطَّلِبِ لاَ أَمْلِكُ لَكُمْ مِنَ اللَّهِ شَيْئًا سَلُونِي مِنْ مَالِي مَا شِئْتُمْ " .
Muhammed b. Abdullah b. Nümeyr bize tahdis etti. Veki' ve Yunus b. Bükeyr bize tahdis edip dediler ki: Hişam b. Urve'den; [o] babasından; [o] Aişe'den [nakletti]. [Aişe] şöyle dedi: { وَأَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الأَقْرَبِينَ } “En yakın akrabalarını uyar” [ayeti] indiği zaman; Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem Safa [tepesi] üzerine çıktı ve şöyle buyurdu: “Ey Muhammed’in kızı Fatıma! Ey Abdülmuttalib’in kızı Safiyye! Ey Abdülmuttalib oğulları! Ben Allah’tan [gelecek hiçbir şeye karşı] sizin adınıza bir şeye sahip değilim. Malımdan ne isterseniz benden isteyin [ama ahirette bir şey yapamam].”