210. Hadis
وَحَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا لَيْثٌ، عَنِ ابْنِ الْهَادِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ خَبَّابٍ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ذُكِرَ عِنْدَهُ عَمُّهُ أَبُو طَالِبٍ فَقَالَ " لَعَلَّهُ تَنْفَعُهُ شَفَاعَتِي يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَيُجْعَلُ فِي ضَحْضَاحٍ مِنْ نَارٍ يَبْلُغُ كَعْبَيْهِ يَغْلِي مِنْهُ دِمَاغُهُ " .
Kuteybe b. Said bize tahdis etti. Leys bize tahdis etti. İbnü'l-Had'dan; [o] Abdullah b. Habbab'dan; [o da] Ebu Said el-Hudri'den [nakletti]. O dedi ki: Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem’in yanında amcası Ebu Talib zikredildi. Bunun üzerine [Resulullah]: “Umulur ki Kıyamet günü şefaatim ona fayda verir de; ateşten, topuklarına kadar ulaşan sığ bir yere konulur ve ondan dolayı beyni kaynar,” buyurdu.