215. Hadis
حَدَّثَنِي أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ أَبِي خَالِدٍ، عَنْ قَيْسٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ، قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم جِهَارًا غَيْرَ سِرٍّ يَقُولُ " أَلاَ إِنَّ آلَ أَبِي - يَعْنِي فُلاَنًا - لَيْسُوا لِي بِأَوْلِيَاءَ إِنَّمَا وَلِيِّيَ اللَّهُ وَصَالِحُ الْمُؤْمِنِينَ " .
Ahmed b. Hanbel bana tahdis etti. Muhammed b. Cafer bize tahdis etti. Şu'be bize tahdis etti. İsmail b. Ebi Halid'den; [o] Kays'tan; [o da] Amr b. el-As'tan [nakletti]. O dedi ki: Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem’i gizli değil, açıkça [cehâran] şöyle buyururken işitdim: “Dikkat edin! Ebu falanın ailesi [âl-i ebî] —yani filan kişiyi kastediyor— benim dostlarım [evliya] değildir. Benim Velim [dostum ve yardımcım] ancak Allah ve müminlerin salih olanlarıdır.”