21_3. Hadis
وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ غِيَاثٍ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي سُفْيَانَ، عَنْ جَابِرٍ، وَعَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالاَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ " . بِمِثْلِ حَدِيثِ ابْنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ح وَحَدَّثَنِي أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، ح وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، - يَعْنِي ابْنَ مَهْدِيٍّ - قَالاَ جَمِيعًا حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَقُولُوا لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ فَإِذَا قَالُوا لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ عَصَمُوا مِنِّي دِمَاءَهُمْ وَأَمْوَالَهُمْ إِلاَّ بِحَقِّهَا وَحِسَابُهُمْ عَلَى اللَّهِ " . ثُمَّ قَرَأَ { إِنَّمَا أَنْتَ مُذَكِّرٌ * لَسْتَ عَلَيْهِمْ بِمُسَيْطِرٍ}
Ve Ebu Bekir b. Ebi Şeybe bize tahdis etti. Hafs b. Gıyas bize tahdis etti. A'meş'ten; [o] Ebu Süfyan'dan; [o] Cabir'den... Ve Ebu Salih'ten; [o] Ebu Hureyre'den [naklen]. Şöyle dediler: Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem: “İnsanlarla savaşmakla emrolundum...” (buyurdu). İbnü'l-Müseyyeb'in Ebu Hureyre'den (olan) hadisinin mislini (rivayet ettiler). (H). Ve Ebu Bekir b. Ebi Şeybe bana tahdis etti. Veki' bize tahdis etti. (H). Ve Muhammed b. el-Müsenna bana tahdis etti. Abdurrahman —yani İbn Mehdi— bize tahdis etti. Hepsi dediler ki: Süfyan bize tahdis etti. Ebu'z-Zübeyr'den; [o] Cabir'den [naklen]. Dedi ki: Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “İnsanlarla, La ilahe illallah deyinceye kadar savaşmakla emrolundum. La ilahe illallah dedikleri zaman; (İslam'ın/bu sözün) hakkı (gereği) müstesna, kanlarını ve mallarını benden korumuş olurlar. Onların hesabı ise Allah'a aittir.” Sonra (Resulullah) sallallâhu aleyhi ve sellem (şu ayeti) okudu: { إِنَّمَا أَنْتَ مُذَكِّرٌ * لَسْتَ عَلَيْهِمْ بِمُسَيْطِرٍ } “Sen ancak bir öğüt vericisin. Onların üzerinde bir zorba değilsin.” (Gâşiye, 21-22).