45_1. Hadis
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَابْنُ، بَشَّارٍ قَالاَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ سَمِعْتُ قَتَادَةَ، يُحَدِّثُ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لاَ يُؤْمِنُ أَحَدُكُمْ حَتَّى يُحِبَّ لأَخِيهِ - أَوْ قَالَ لِجَارِهِ - مَا يُحِبُّ لِنَفْسِهِ " .
Muhammed b. el-Müsenna ve İbn Beşşar bize tahdis ettiler. Dediler ki: Muhammed b. Cafer bize tahdis etti. Şu'be bize tahdis etti. Dedi ki: Katade'yi Enes b. Malik'ten; [o] Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem'den [naklen] tahdis ederken işittim. Buyurdu ki: “Sizden biriniz, kendisi için sevdiğini kardeşi için —veya komşusu için dedi— de sevmedikçe iman etmiş olmaz.”