45_2. Hadis
وَحَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ حُسَيْنٍ الْمُعَلِّمِ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لاَ يُؤْمِنُ عَبْدٌ حَتَّى يُحِبَّ لِجَارِهِ - أَوْ قَالَ لأَخِيهِ - مَا يُحِبُّ لِنَفْسِهِ " .
Ve Züheyr b. Harb bana tahdis etti. Yahya b. Said bize tahdis etti. Hüseyin el-Muallim'den; [o] Katade'den; [o] Enes'ten; [o] Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem'den [naklen]. Buyurdu ki: “Nefsim elinde olan Allah'a yemin olsun ki; bir kul, kendisi için sevdiğini komşusu için —veya kardeşi için dedi— de sevmedikçe iman etmiş olmaz.”