58. Hadis
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ، ح وَحَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، ح وَحَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُرَّةَ، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَرْبَعٌ مَنْ كُنَّ فِيهِ كَانَ مُنَافِقًا خَالِصًا وَمَنْ كَانَتْ فِيهِ خَلَّةٌ مِنْهُنَّ كَانَتْ فِيهِ خَلَّةٌ مِنْ نِفَاقٍ حَتَّى يَدَعَهَا إِذَا حَدَّثَ كَذَبَ وَإِذَا عَاهَدَ غَدَرَ وَإِذَا وَعَدَ أَخْلَفَ وَإِذَا خَاصَمَ فَجَرَ " . غَيْرَ أَنَّ فِي حَدِيثِ سُفْيَانَ " وَإِنْ كَانَتْ فِيهِ خَصْلَةٌ مِنْهُنَّ كَانَتْ فِيهِ خَصْلَةٌ مِنَ النِّفَاقِ " .
Ebu Bekir b. Ebi Şeybe bize tahdis etti. Abdullah b. Numeyr bize tahdis etti. (H). Ve İbn Numeyr bize tahdis etti. Babam bize tahdis etti. A'meş bize tahdis etti. (H). Ve Züheyr b. Harb bana tahdis etti. Veki' bize tahdis etti. Süfyan bize tahdis etti. A'meş'ten; [o] Abdullah b. Mürre'den; [o] Mesruk'tan; [o] Abdullah b. Amr'dan [naklen]. Dedi ki: Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Dört (haslet) vardır ki; kimde bu hasletler bulunursa o kimse halis münafıktır. Kimde de bunlardan biri bulunursa, onu bırakıncaya kadar kendisinde nifaktan bir haslet (parça) var demektir: Konuştuğunda yalan söyler. Sözleşme yaptığında sözünde durmaz (gaddarlık eder). Vaat ettiğinde vaadinden döner. Ve husumet ettiğinde (tartıştığında) haktan ayrılır (haddi aşar/fücur işler).” Ancak Süfyan'ın hadisinde: “Onda bunlardan bir haslet (hasla) bulunursa onda nifaktan bir haslet (hasla) vardır,” (ifadesi geçmektedir).