67. Hadis
وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، ح وَحَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ، - وَاللَّفْظُ لَهُ - حَدَّثَنَا أَبِي وَمُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ، كُلُّهُمْ عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " اثْنَتَانِ فِي النَّاسِ هُمَا بِهِمْ كُفْرٌ الطَّعْنُ فِي النَّسَبِ وَالنِّيَاحَةُ عَلَى الْمَيِّتِ " .
Ve Ebu Bekir b. Ebi Şeybe bize tahdis etti. Ebu Muaviye bize tahdis etti. (H). Ve İbn Numeyr bize tahdis etti. —Lafız onundur.— Babam ve Muhammed b. Ubeyd bize tahdis etti. Hepsi A'meş'ten; [o] Ebu Salih'ten; [o] Ebu Hureyre'den [naklen]. Dedi ki: Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “İnsanlarda iki (haslet) vardır ki, bunlar kendilerinde küfür (alameti)dir: Nesebe dil uzatmak (tan etmek) ve ölüye (bağırıp çağırarak) yas tutmak (niyaha).”