68. Hadis
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ السَّعْدِيُّ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، - يَعْنِي ابْنَ عُلَيَّةَ - عَنْ مَنْصُورِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنْ جَرِيرٍ، أَنَّهُ سَمِعَهُ يَقُولُ " أَيُّمَا عَبْدٍ أَبَقَ مِنْ مَوَالِيهِ فَقَدْ كَفَرَ حَتَّى يَرْجِعَ إِلَيْهِمْ " . قَالَ مَنْصُورٌ قَدْ وَاللَّهِ رُوِيَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَلَكِنِّي أَكْرَهُ أَنْ يُرْوَى عَنِّي هَا هُنَا بِالْبَصْرَةِ .
Ali b. Hucr es-Sa'di bize tahdis etti. İsmail —yani İbn Uleyye— bize tahdis etti. Mansur b. Abdurrahman'dan; [o] Şa'bi'den; [o] Cerir'den. Onu (şöyle) derken işitmiş: “Hangi köle efendilerinden kaçarsa, onlara dönünceye kadar küfretmiş (nankörlük etmiş) olur.” Mansur dedi ki: Vallahi bu, Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem'den rivayet edilmiştir. Lakin ben burada Basra'da benden rivayet edilmesini hoş görmüyorum.