918_1. Hadis
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ، وَقُتَيْبَةُ، وَابْنُ، حُجْرٍ جَمِيعًا عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ جَعْفَرٍ، - قَالَ ابْنُ أَيُّوبَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، - أَخْبَرَنِي سَعْدُ بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ عُمَرَ بْنِ كَثِيرِ بْنِ أَفْلَحَ، عَنِ ابْنِ، سَفِينَةَ عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ، أَنَّهَا قَالَتْ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " مَا مِنْ مُسْلِمٍ تُصِيبُهُ مُصِيبَةٌ فَيَقُولُ مَا أَمَرَهُ اللَّهُ إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ اللَّهُمَّ أْجُرْنِي فِي مُصِيبَتِي وَأَخْلِفْ لِي خَيْرًا مِنْهَا . إِلاَّ أَخْلَفَ اللَّهُ لَهُ خَيْرًا مِنْهَا " . قَالَتْ فَلَمَّا مَاتَ أَبُو سَلَمَةَ قُلْتُ أَىُّ الْمُسْلِمِينَ خَيْرٌ مِنْ أَبِي سَلَمَةَ أَوَّلُ بَيْتٍ هَاجَرَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . ثُمَّ إِنِّي قُلْتُهَا فَأَخْلَفَ اللَّهُ لِي رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . قَالَتْ أَرْسَلَ إِلَىَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَاطِبَ بْنَ أَبِي بَلْتَعَةَ يَخْطُبُنِي لَهُ فَقُلْتُ إِنَّ لِي بِنْتًا وَأَنَا غَيُورٌ . فَقَالَ " أَمَّا ابْنَتُهَا فَنَدْعُو اللَّهَ أَنْ يُغْنِيَهَا عَنْهَا وَأَدْعُو اللَّهَ أَنْ يَذْهَبَ بِالْغَيْرَةِ " .
Bize Yahyâ b. Eyyûb, Kuteybe ve İbn Hucr hep birlikte İsmail b. Cafer’den anlattılar; -İbn Eyyûb “bize İsmail anlattı” dedi;- bana Sa’d b. Saîd haber verdi; Ömer b. Kesîr b. Eflah’tan; İbn Sefîne’den; Ümmü Seleme’den; [naklettiğine göre] o şöyle demiştir: “Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem’i şöyle buyururken işittim: ‘Başına bir musibet gelen hangi Müslüman, Allah’ın kendisine emrettiği gibi: { İِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ اللَّهُمَّ أْجُرْنِي فِي مُصِيبَتِي وَأَخْلِفْ لِي خَيْرًا مِنْهَا } “Biz Allah’a aitiz ve kuşkusuz O’na döneceğiz. Allah’ım! Musibetim sebebiyle bana ecir ver ve bana ondan daha hayırlısını nasip et” derse, Allah mutlaka ona ondan daha hayırlısını verir.’ [Ümmü Seleme] dedi ki: Ebû Seleme öldüğünde kendi kendime: ‘Müslümanlardan Ebû Seleme’den daha hayırlı kim vardır? Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem’e ilk hicret eden hane halkı onunkidir’ dedim. Sonra ben o sözü söyledim; Allah da onun yerine bana Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem’i nasip etti.” Ümmü Seleme devamla dedi ki: “Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem, beni kendisi için istemek üzere Hâtıb b. Ebî Beltea’yı bana gönderdi. Ben: ‘Benim bir kızım var ve ben çok kıskanç bir kadınım’ dedim. Bunun üzerine [Nebi]: ‘Kızına gelince; Allah’a, onu annesinden müstağni kılması için dua ederiz. Kıskançlığını gidermesi için de Allah’a dua ederiz’ buyurdu.”