923_1. Hadis
حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ الْجَحْدَرِيُّ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، - يَعْنِي ابْنَ زَيْدٍ - عَنْ عَاصِمٍ الأَحْوَلِ، عَنْ أَبِي عُثْمَانَ النَّهْدِيِّ، عَنْ أُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍ، قَالَ كُنَّا عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَأَرْسَلَتْ إِلَيْهِ إِحْدَى بَنَاتِهِ تَدْعُوهُ وَتُخْبِرُهُ أَنَّ صَبِيًّا لَهَا - أَوِ ابْنًا لَهَا - فِي الْمَوْتِ فَقَالَ لِلرَّسُولِ " ارْجِعْ إِلَيْهَا فَأَخْبِرْهَا إِنَّ لِلَّهِ مَا أَخَذَ وَلَهُ مَا أَعْطَى وَكُلُّ شَىْءٍ عِنْدَهُ بِأَجَلٍ مُسَمًّى فَمُرْهَا فَلْتَصْبِرْ وَلْتَحْتَسِبْ " فَعَادَ الرَّسُولُ فَقَالَ إِنَّهَا قَدْ أَقْسَمَتْ لَتَأْتِيَنَّهَا . قَالَ فَقَامَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَقَامَ مَعَهُ سَعْدُ بْنُ عُبَادَةَ وَمُعَاذُ بْنُ جَبَلٍ وَانْطَلَقْتُ مَعَهُمْ فَرُفِعَ إِلَيْهِ الصَّبِيُّ وَنَفْسُهُ تَقَعْقَعُ كَأَنَّهَا فِي شَنَّةٍ فَفَاضَتْ عَيْنَاهُ فَقَالَ لَهُ سَعْدٌ مَا هَذَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ " هَذِهِ رَحْمَةٌ جَعَلَهَا اللَّهُ فِي قُلُوبِ عِبَادِهِ وَإِنَّمَا يَرْحَمُ اللَّهُ مِنْ عِبَادِهِ الرُّحَمَاءَ " .
Bize Ebû Kâmil el-Cahderî anlattı; bize Hammâd -yani İbn Zeyd- anlattı; Âsım el-Ahvel’den; Ebû Osman en-Nehdî’den; Üsâme b. Zeyd’den; [şöyle demiştir]: “Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’in yanındaydık. Kızlarından biri ona haber gönderip onu çağırdı ve küçük bir çocuğunun ölmek üzere olduğunu bildirdi. [Nebi] elçiye şöyle buyurdu: ‘Ona dön ve haber ver ki; alan da Allah’tır, veren de O’dur. O’nun katında her şeyin belli bir eceli vardır. Ona söyle, sabretsin ve ecrini Allah’tan beklesin.’ Elçi geri dönüp: ‘O, mutlaka gelmen için yemin etti’ dedi.” Bunun üzerine Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem ayağa kalktı; Sa’d b. Ubâde ve Muâz b. Cebel de onunla birlikte kalktılar. Ben de onlarla birlikte gittim. Çocuk Nebi’ye uzatıldı; can çekişirken nefesi kuru bir kırba içindeymiş gibi ses çıkarıyordu. Bunun üzerine Nebi’nin gözlerinden yaşlar boşaldı. Sa’d: ‘Bu nedir ey Allah’ın Resulü?’ diye sordu. [Nebi]: ‘Bu, Allah’ın kullarının kalplerine yerleştirdiği bir rahmettir. Allah ancak merhametli kullarına rahmet eder’ buyurdu.”