1003_1. Hadis
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ إِدْرِيسَ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَسْمَاءَ، قَالَتْ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أُمِّي قَدِمَتْ عَلَىَّ وَهْىَ رَاغِبَةٌ - أَوْ رَاهِبَةٌ - أَفَأَصِلُهَا قَالَ " نَعَمْ " .
Bize Ebu Bekir b. Ebî Şeybe anlattı; bize Abdullah b. İdris anlattı; Hişam b. Urve'den; babasından; o da Esmâ'dan; [naklettiğine göre] şöyle demiştir: “Ya Resulallah! Annem, (beni) arzulayarak -veya korkarak- yanıma geldi. Ona sıla-i rahimde bulunayım mı (onunla ilgilenip ikramda bulunayım mı)?” dedim. [Resulullah]: “Evet” buyurdu.