1004_1. Hadis
وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بِشْرٍ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ رَجُلاً، أَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أُمِّيَ افْتُلِتَتْ نَفْسَهَا وَلَمْ تُوصِ وَأَظُنُّهَا لَوْ تَكَلَّمَتْ تَصَدَّقَتْ أَفَلَهَا أَجْرٌ إِنْ تَصَدَّقْتُ عَنْهَا قَالَ " نَعَمْ ".
Bize Muhammed b. Abdullah b. Numeyr anlattı; bize Muhammed b. Bişr anlattı; bize Hişam anlattı; babasından; o da Aişe'den; [naklettiğine göre]; Bir adam Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem'e geldi ve: “Ya Resulallah! Annem ansızın vefat etti (kendini kaybetti) ve vasiyet edemedi. Sanıyorum ki konuşabilseydi sadaka verirdi. Onun adına sadaka verirsem onun için bir ecir var mıdır?” dedi. [Resulullah]: “Evet” buyurdu.