1122_1. Hadis
حَدَّثَنَا دَاوُدُ بْنُ رُشَيْدٍ، حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ عَبْدِ الْعَزِيزِ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ، بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ أُمِّ الدَّرْدَاءِ، عَنْ أَبِي الدَّرْدَاءِ، - رضى الله عنه - قَالَ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي شَهْرِ رَمَضَانَ فِي حَرٍّ شَدِيدٍ حَتَّى إِنْ كَانَ أَحَدُنَا لَيَضَعُ يَدَهُ عَلَى رَأْسِهِ مِنْ شِدَّةِ الْحَرِّ وَمَا فِينَا صَائِمٌ إِلاَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ رَوَاحَةَ .
Bize Davud b. Ruşeyd anlattı; Bize Velid b. Müslim, Said b. Abdülaziz'den anlattı; İsmail b. Ubeydullah'tan; Ümmü'd-Derda'dan; Ebu'd-Derda radıyallahu anh'dan; dedi ki: “Ramazan ayında, şiddetli bir sıcakta Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem ile birlikte yola çıktık. Öyle ki sıcağın şiddetinden her birimiz elini başına koyuyordu. Aramızda Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem ve Abdullah b. Revaha'dan başka oruç tutan kimse yoktu.”