1201_8. Hadis
وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ، عَنْ زَكَرِيَّاءَ بْنِ أَبِي زَائِدَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ الأَصْبَهَانِيِّ، حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَعْقِلٍ، حَدَّثَنِي كَعْبُ بْنُ عُجْرَةَ، - رضى الله عنه - أَنَّهُ خَرَجَ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مُحْرِمًا فَقَمِلَ رَأْسُهُ وَلِحْيَتُهُ فَبَلَغَ ذَلِكَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَأَرْسَلَ إِلَيْهِ فَدَعَا الْحَلاَّقَ فَحَلَقَ رَأْسَهُ ثُمَّ قَالَ لَهُ " هَلْ عِنْدَكَ نُسُكٌ " . قَالَ مَا أَقْدِرُ عَلَيْهِ . فَأَمَرَهُ أَنْ يَصُومَ ثَلاَثَةَ أَيَّامٍ أَوْ يُطْعِمَ سِتَّةَ مَسَاكِينَ لِكُلِّ مِسْكِينَيْنِ صَاعٌ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ فِيهِ خَاصَّةً { فَمَنْ كَانَ مِنْكُمْ مَرِيضًا أَوْ بِهِ أَذًى مِنْ رَأْسِهِ} ثُمَّ كَانَتْ لِلْمُسْلِمِينَ عَامَّةً .
Bize Ebû Bekir b. Ebî Şeybe anlattı; bize Abdullah b. Nümeyr anlattı; Zekeriyyâ b. Ebî Zâide'den; bize Abdurrahman b. el-Asbahânî anlattı; bana Abdullah b. Ma'kıl anlattı; bana Kâ'b b. Ucre radıyallâhu anh (şöyle) anlattı: (Kâ'b), Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem ile birlikte muhrim (ihramlı) olarak yola çıktı. Başı ve sakalı bitlendi. Bu durum Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem'e ulaşınca (Nebi) birini gönderip onu (yanına) getirtti. Berberi çağırdı; berber de onun başını tıraş etti. Sonra (Nebi) ona: 'Kurban edecek bir şeyin var mı?' diye sordu. 'Ona gücüm yetmez.' deyince; ona; üç gün oruç tutmasını veya —her iki yoksula bir sâ (ölçek) düşecek şekilde— altı yoksulu doyurmasını emretti. Allah Azze ve Celle özellikle onun hakkında: { فَمَنْ كَانَ مِنْكُمْ مَرِيضًا أَوْ بِهِ أَذًى مِنْ رَأْسِهِ } 'İçinizden her kim hasta olur yahut başından bir rahatsızlığı bulunursa...' (Bakara, 196) ayetini indirdi. Sonra bu (hüküm) bütün Müslümanlar için genel (bir kural) oldu.