1240_1. Hadis
وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ، حَدَّثَنَا بَهْزٌ، حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ طَاوُسٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، - رضى الله عنهما - قَالَ كَانُوا يَرَوْنَ أَنَّ الْعُمْرَةَ فِي أَشْهُرِ الْحَجِّ مِنْ أَفْجَرِ الْفُجُورِ فِي الأَرْضِ وَيَجْعَلُونَ الْمُحَرَّمَ صَفَرً وَيَقُولُونَ إِذَا بَرَأَ الدَّبَرْ وَعَفَا الأَثَرْ وَانْسَلَخَ صَفَرْ حَلَّتِ الْعُمْرَةُ لِمَنِ اعْتَمَرْ . فَقَدِمَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَأَصْحَابُهُ صَبِيحَةَ رَابِعَةٍ مُهِلِّينَ بِالْحَجِّ فَأَمَرَهُمْ أَنْ يَجْعَلُوهَا عُمْرَةً فَتَعَاظَمَ ذَلِكَ عِنْدَهُمْ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ أَىُّ الْحِلِّ قَالَ " الْحِلُّ كُلُّهُ " .
Ve bana Muhammed b. Hâtim anlattı; bize Behz anlattı; bize Vuheyb anlattı; bize Abdullah b. Tâvus anlattı; babasından; İbn Abbas —radıyallahu anhumâ—'dan; dedi ki: [Cahiliye dönemi insanları] Hac aylarında umre yapmayı yeryüzündeki günahların en büyüğü olarak görürlerdi. Ve [haram aylardan olan] Muharrem ayını Safer ayı yaparlar (onun hürmetini Safer'e ertelerler) ve şöyle derlerdi: “Develerin sırtındaki yaralar iyileşince, ayak izleri silinince ve Safer ayı çıkıp gidince, umre yapmak isteyen kişiye umre helal olur.” Fakat Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem ve ashabı (Zilhicce'nin) dördüncü günü sabahı Hac için telbiye getirerek [Mekke'ye] geldiler. [Resulullah] onlara bunu (Haccı) Umre yapmalarını emretti. Bu onlara çok ağır (büyük bir iş) geldi ve dediler ki: “Ey Allah'ın Resulü! Hangi [tür] ihramdan çıkma (helallik) kastediliyor?” O da buyurdu ki: “Helalliğin tamamı (ihram yasaklarının hepsinin kalkması).”