1254. Hadis
وَحَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَكْرٍ الْبُرْسَانِيُّ، أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، قَالَ سَمِعْتُ عَطَاءً، يُخْبِرُ قَالَ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ، قَالَ كُنْتُ أَنَا وَابْنُ، عُمَرَ مُسْتَنِدَيْنِ إِلَى حُجْرَةِ عَائِشَةَ وَإِنَّا لَنَسْمَعُ ضَرْبَهَا بِالسِّوَاكِ تَسْتَنُّ - قَالَ - فَقُلْتُ يَا أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَعْتَمَرَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فِي رَجَبٍ قَالَ نَعَمْ . فَقُلْتُ لِعَائِشَةَ أَىْ أُمَّتَاهُ أَلاَ تَسْمَعِينَ مَا يَقُولُ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ قَالَتْ وَمَا يَقُولُ قُلْتُ يَقُولُ اعْتَمَرَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فِي رَجَبٍ . فَقَالَتْ يَغْفِرُ اللَّهُ لأَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ لَعَمْرِي مَا اعْتَمَرَ فِي رَجَبٍ وَمَا اعْتَمَرَ مِنْ عُمْرَةٍ إِلاَّ وَإِنَّهُ لَمَعَهُ . قَالَ وَابْنُ عُمَرَ يَسْمَعُ فَمَا قَالَ لاَ وَلاَ نَعَمْ . سَكَتَ .
Ve bize Harun b. Abdullah anlattı; bize Muhammed b. Bekr el-Bursânî haber verdi; bize İbn Cüreyc haber verdi; dedi ki: Atâ'nın şöyle haber verdiğini işittim; dedi ki: Bana Urve b. Zübeyr haber verdi; dedi ki: Ben ve İbn Ömer, Aişe'nin odasına (duvarına) yaslanmıştık. Biz onun (Aişe'nin) misvakla dişlerini temizlerken çıkardığı sesi duyuyorduk. Dedim ki: “Ey Ebu Abdurrahman! Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem Receb ayında umre yaptı mı?” [İbn Ömer] “Evet” dedi. Bunun üzerine Aişe'ye seslendim: “Ey Anneciğim! Ebu Abdurrahman'ın ne dediğini duymuyor musun?” O da: “Ne diyor?” dedi. Dedim ki: “Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem'in Receb ayında umre yaptığını söylüyor.” Bunun üzerine [Aişe] dedi ki: “Allah Ebu Abdurrahman'ı (İbn Ömer'i) bağışlasın! Yemin olsun ki o (Resulullah), Receb ayında (hiç) umre yapmadı. Ve o, hangi umreyi yaptıysa o (İbn Ömer) mutlaka onun yanındaydı.” [Urve] dedi ki: İbn Ömer bunu duyuyordu fakat ne “Hayır” dedi ne de “Evet”; sustu.