1290_1. Hadis
وَحَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ بْنِ قَعْنَبٍ، حَدَّثَنَا أَفْلَحُ، - يَعْنِي ابْنَ حُمَيْدٍ - عَنِ الْقَاسِمِ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّهَا قَالَتِ اسْتَأْذَنَتْ سَوْدَةُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَيْلَةَ الْمُزْدَلِفَةِ تَدْفَعُ قَبْلَهُ وَقَبْلَ حَطْمَةِ النَّاسِ وَكَانَتِ امْرَأَةً ثَبِطَةً - يَقُولُ الْقَاسِمُ وَالثَّبِطَةُ الثَّقِيلَةُ - قَالَ فَأَذِنَ لَهَا فَخَرَجَتْ قَبْلَ دَفْعِهِ وَحَبَسَنَا حَتَّى أَصْبَحْنَا فَدَفَعْنَا بِدَفْعِهِ وَلأَنْ أَكُونَ اسْتَأْذَنْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَمَا اسْتَأْذَنَتْهُ سَوْدَةُ فَأَكُونَ أَدْفَعُ بِإِذْنِهِ أَحَبُّ إِلَىَّ مِنْ مَفْرُوحٍ بِهِ .
Abdullah b. Mesleme b. Ka’neb bize anlattı; [o da] anlattı ki Eflah -yani İbn Humeyd-, el-Kāsım'dan; [o da] Âişe'den [naklederek şunu] anlattı: Sevde, Müzdelife gecesi, [akşam namazından sonra] Resûlullah [sallallâhu aleyhi ve sellem]'den, o (Resûlullah) yola çıkmadan ve insanların izdihamı (hatme) başlamadan önce yola çıkmak için izin istedi. (Sevde) ağır hareket eden bir kadındı. -Kāsım: ‘Se bite’ (ثبطة), ağır [vücutlu] demektir, dedi-. [Âişe devamla] dedi ki: (Resûlullah) ona izin verdi; o da onun yola çıkışından önce ayrıldı. Bizi ise sabah oluncaya kadar bekletti; sonra onunla birlikte yola çıktık. [Hâlbuki] Resûlullah [sallallâhu aleyhi ve sellem]'den Sevde'nin izin istediği gibi izin isteyip de onun izniyle [erkenden] yola çıkmış olsaydım; bu benim için, sevinilecek her türlü şeyden daha sevgili olurdu.”