1446_2. Hadis
وَحَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَإِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ جَرِيرٍ، ح وَحَدَّثَنَا ابْنُ، نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا أَبِي ح، وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي بَكْرٍ الْمُقَدَّمِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ، عَنْ سُفْيَانَ، كُلُّهُمْ عَنِ الأَعْمَشِ، بِهَذَا الإِسْنَادِ مِثْلَهُ .
Bize Osman b. Ebî Şeybe ve İshak b. İbrahim, Cerîr’den anlattılar. (H) Bize İbn Nümeyr de anlattı; (bunlar dedi ki): Bize babam anlattı. (H) Bize Muhammed b. Ebî Bekr el-Mukaddemî de anlattı; (dedi ki): Bize Abdurrahman b. Mehdî, Süfyân’dan anlattı. Bunların (ravilerin) hepsi A‘meş’ten bu isnatla (hadisin) mislini (naklettiler).