1202_3. Hadis
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، - وَاللَّفْظُ لِعَبْدٍ - قَالاَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ، الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنْ عَاصِمٍ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ حَجَمَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم عَبْدٌ لِبَنِي بَيَاضَةَ فَأَعْطَاهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَجْرَهُ وَكَلَّمَ سَيِّدَهُ فَخَفَّفَ عَنْهُ مِنْ ضَرِيبَتِهِ وَلَوْ كَانَ سُحْتًا لَمْ يُعْطِهِ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم .
Bize İshâk b. İbrâhim ve Abd b. Humeyd anlattılar; lafız Abd'indir. Dediler ki: Bize Abdürrezzâk haber verdi; bize Ma'mer, Âsım'dan; o da eş-Şa'bî'den; o da İbn Abbas'tan [naklen] anlattı; [İbn Abbas] şöyle dedi: Nebî sallallâhu aleyhi ve sellem'i Benî Beyâza'ya ait bir köle hacamat etti. Bunun üzerine Nebî sallallâhu aleyhi ve sellem ona ücretini verdi ve efendisiyle konuşarak ödediği vergiden indirim yapılmasını sağladı. Eğer [bu ücret] haram (suht) olsaydı, Nebî sallallâhu aleyhi ve sellem onu vermezdi.