1608_3. Hadis
وَحَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، أَنَّ أَبَا الزُّبَيْرِ، أَخْبَرَهُ أَنَّهُ، سَمِعَ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " الشُّفْعَةُ فِي كُلِّ شِرْكٍ فِي أَرْضٍ أَوْ رَبْعٍ أَوْ حَائِطٍ لاَ يَصْلُحُ أَنْ يَبِيعَ حَتَّى يَعْرِضَ عَلَى شَرِيكِهِ فَيَأْخُذَ أَوْ يَدَعَ فَإِنْ أَبَى فَشَرِيكُهُ أَحَقُّ بِهِ حَتَّى يُؤْذِنَهُ " .
Bana Ebû't-Tâhir anlattı; bize İbn Vehb, İbn Cüreyc'den; [ona da] Ebû ez-Zübeyr, Câbir b. Abdullah'ı şöyle derken işittiğini haber vermiş: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Şüf'a (öncelikli satın alma hakkı); arazide, evde veya bahçede olan her ortaklıktadır. [Ortaklardan birinin] ortağına teklif etmeden [hissesini] satması doğru olmaz; [ortağı teklifi kabul edip] ya alır ya da bırakır. Eğer [ona sormadan satmaktan] kaçınırsa (yani sormadan satarsa), kendisine haber verilinceye kadar ortağı o [hisseyi] almaya daha çok hak sahibidir.”