1655. Hadis
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ، عَنْ هَمَّامِ بْنِ مُنَبِّهٍ، قَالَ هَذَا مَا حَدَّثَنَا أَبُو هُرَيْرَةَ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرَ أَحَادِيثَ مِنْهَا وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " وَاللَّهِ لأَنْ يَلَجَّ أَحَدُكُمْ بِيَمِينِهِ فِي أَهْلِهِ آثَمُ لَهُ عِنْدَ اللَّهِ مِنْ أَنْ يُعْطِيَ كَفَّارَتَهُ الَّتِي فَرَضَ اللَّهُ " .
Bize Muhammed b. Râfi' anlattı; bize Abdurrezzâk anlattı; bize Ma'mer, Hemmâm b. Münebbih’ten anlattı. [Hemmâm] dedi ki: “Bu, Ebû Hüreyre’nin bize Resulullah [sallallâhu aleyhi ve sellem]'den anlattığıdır.” [Ravî] bir takım hadisler zikretti; onlardan biri [olarak da Ebû Hüreyre] şöyle dedi: Resulullah [sallallâhu aleyhi ve sellem] şöyle buyurdu: “Vallahi, birinizin ailesiyle ilgili yemininde ısrar etmesi [direnmesi], onun için Allah katında, Allah'ın kendisine farz kıldığı keffâreti vermesinden daha büyük bir günahtır.”