1672_5. Hadis
وَحَدَّثَنَا هَدَّابُ بْنُ خَالِدٍ، حَدَّثَنَا هَمَّامٌ، حَدَّثَنَا قَتَادَةُ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ جَارِيَةً، وُجِدَ رَأْسُهَا قَدْ رُضَّ بَيْنَ حَجَرَيْنِ فَسَأَلُوهَا مَنْ صَنَعَ هَذَا بِكِ فُلاَنٌ فُلاَنٌ حَتَّى ذَكَرُوا يَهُودِيًّا فَأَوْمَتْ بِرَأْسِهَا فَأُخِذَ الْيَهُودِيُّ فَأَقَرَّ فَأَمَرَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ يُرَضَّ رَأْسُهُ بِالْحِجَارَةِ .
Bize Heddâb b. Hâlid anlattı; bize Hemmâm anlattı; bize Katâde, Enes b. Mâlik’ten [naklederek şunları] anlattı: Bir kız çocuğu, başı iki taş arasında ezilmiş (rudda) vaziyette bulundu. Ona: “Bunu sana kim yaptı? Falanca mı, filanca mı?” diye sordular. Nihayet bir Yahudinin ismini zikrettiklerinde başıyla [“Evet” diye] işaret etti. Bunun üzerine o Yahudi yakalandı ve [suçunu] itiraf etti (ekarra). Resulullah [sallallâhu aleyhi ve sellem] de onun başının taşlarla ezilmesini emretti.