1691_4. Hadis
قَالَ ابْنُ شِهَابٍ فَأَخْبَرَنِي مَنْ، سَمِعَ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، يَقُولُ فَكُنْتُ فِيمَنْ رَجَمَهُ فَرَجَمْنَاهُ بِالْمُصَلَّى فَلَمَّا أَذْلَقَتْهُ الْحِجَارَةُ هَرَبَ فَأَدْرَكْنَاهُ بِالْحَرَّةِ فَرَجَمْنَاهُ .
İbn Şihâb dedi ki: Bana, Câbir b. Abdullah’ı şöyle derken işiten biri [şunları] haber verdi: ‘Ben de onu recmedenler arasındaydım. Biz onu musallâda (namazgâhta) recmettik. Taşlar ona acı verince (onu yaralayınca) kaçtı; fakat biz Harre [mevkiinde] ona yetiştik ve orada [tekrar] recmettik.’