1697_2. Hadis
وَحَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ، وَحَرْمَلَةُ، قَالاَ أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي يُونُسُ، ح وَحَدَّثَنِي عَمْرٌو النَّاقِدُ، حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سَعْدٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ صَالِحٍ، ح وَحَدَّثَنَا عَبْدُ، بْنُ حُمَيْدٍ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، عَنْ مَعْمَرٍ، كُلُّهُمْ عَنِ الزُّهْرِيِّ، بِهَذَا الإِسْنَادِ . نَحْوَهُ .
Bana Ebü't-Tâhir ile Harmele de anlattılar; dediler ki: Bize İbn Vehb haber verdi; bana Yûnus haber verdi. (H) Bana Amr en-Nâkıd da anlattı; bize Ya'kûb b. İbrâhîm b. Sa'd anlattı; bize babam Sâlih'ten [naklen] anlattı. (H) Bize Abd b. Humeyd de anlattı; bize Abdürrezzâk, Ma'mer'den [naklen] haber verdi; hepsi ez-Zührî'den bu isnadla benzerini [rivayet ettiler].