1709_1. Hadis
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى التَّمِيمِيُّ، وَأَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَعَمْرٌو النَّاقِدُ وَإِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ وَابْنُ نُمَيْرٍ كُلُّهُمْ عَنِ ابْنِ عُيَيْنَةَ، - وَاللَّفْظُ لِعَمْرٍو قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ أَبِي إِدْرِيسَ، عَنْ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ، قَالَ كُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي مَجْلِسٍ فَقَالَ " تُبَايِعُونِي عَلَى أَنْ لاَ تُشْرِكُوا بِاللَّهِ شَيْئًا وَلاَ تَزْنُوا وَلاَ تَسْرِقُوا وَلاَ تَقْتُلُوا النَّفْسَ الَّتِي حَرَّمَ اللَّهُ إِلاَّ بِالْحَقِّ فَمَنْ وَفَى مِنْكُمْ فَأَجْرُهُ عَلَى اللَّهِ وَمَنْ أَصَابَ شَيْئًا مِنْ ذَلِكَ فَعُوقِبَ بِهِ فَهُوَ كَفَّارَةٌ لَهُ وَمَنْ أَصَابَ شَيْئًا مِنْ ذَلِكَ فَسَتَرَهُ اللَّهُ عَلَيْهِ فَأَمْرُهُ إِلَى اللَّهِ إِنْ شَاءَ عَفَا عَنْهُ وَإِنْ شَاءَ عَذَّبَهُ " .
Bize Yahyâ b. Yahyâ et-Temîmî, Ebû Bekir b. Ebî Şeybe, Amr en-Nâkıd, İshâk b. İbrâhîm ve İbn Nümeyr hep birlikte İbn Uyeyne’den naklettiler. —Lafız Amr’ındır; dedi ki: Bize Süfyân b. Uyeyne, Zührî’den; o Ebû İdrîs’ten; o da Ubâde b. es-Sâmit’ten [naklederek şunları] anlattı: Biz bir mecliste Resulullah [sallallâhu aleyhi ve sellem] ile beraberdik. [Peygamberimiz] şöyle buyurdu: “Allah’a hiçbir şeyi ortak koşmamak, zina etmemek, hırsızlık yapmamak ve Allah’ın haram kıldığı cana haksız yere kıymamak üzere bana biat ediniz. Sizden kim [biatine] vefa gösterirse onun ecri Allah’a aittir. Kim bu [yasaklanan] şeylerden birini yapar da ondan dolayı [dünyada] cezalandırılırsa (had uygulanırsa), bu [ceza] onun için [günahına] kefaret olur. Kim de bu şeylerden birini yapar da Allah onu [insanlardan] gizlerse, onun işi artık Allah’a kalmıştır; dilerse onu affeder, dilerse ona azap eder.”